रुबाईयत

जिउँदो नै छु तर लागिरै'छ मृत लाश झैं
किन सधैं लाग्दोरैछ जिन्दगी रित्तो आश झैँ
मान्छे हुनुको अर्थ पीडाबोध हो भने यदि
ढुक्ढुकी चल्दा पनि हुँदोरैछ रित्तिएको सास झैँ । 

प्रेममा रोगी बनी के पायौ तिमीले ?
प्रेमकै भोगी बनी के पायौ तिमीले ?
प्रेम समर्पण हो,पथभ्रष्टको उर्जा होईन,
बदलामा जोगी बनी के पायौ तिमीले ?


पीडा लुकाई हाँस भन्यौ हाँसीदिएँ
मनभित्रका जलन सबै माँसीदिएँ 
सम्झौताको नि हद हुन्छ सायद
तिम्रै भरमा अरु नाता नाँसिदिएँ ।


मायाको निहुँमा मेरो भावना लुट्यौ
मलाई बिथोल्न हरपल तिमी जुट्यौ
अब त पुग्यो होला कि तिम्रो चाहना ?
बनेर स्वार्थी मेरो जिन्दगीबाटै छुट्यौ / 
रचना - फेब्रुवरी १७ /१२