मुक्तक

देशको हालत सम्झेर भागे युवा जती
देशै शुन्य भएमा हुन्न कि त खती ?
शोक,सुर्ता भएजती पोली खायौ नेता
गाउँ,घर रित्तिँदा नि छैन सुर्ता रत्ती ........./

आफुलाई जित्न सके तब पो जितको सार
अरुलाई लडाएर किन दिनु ब्यर्थ भार
मनभरी छट्पटिको कालो बादल मण्डराई
जब पाउँछौ धोका तिम्ले अनि खानुपर्छ हार......../

जती हार्नु हारी सक्यौँ कुरा नबुझेर
सहनु थ्यो सहि दियौं आँसुमा रुझेर
अब भने हाम्रो पनि खुन तातिँदैछ
बल्ल हाम्रो आँखा खुल्यो कुरा बुझेर ......./

भन्छन् औसत साहित्य जीवनको दर्पण
त्यसैले गरेँ यो जूनी यसैमा समर्पण
नफाली खेर कुनै पनि पलहरु मैले सधैं
तन,मन,धन गरेँ आखिर यसैमा अर्पण ........./