"यसरी पाक्न थाल्छन् घाऊसरी,बैचारिक बेमेलहरु "
बैचारिक बेमेलहरु
असरल्ल छरिएपछी
अनि.....,
गुट र निजी स्वार्थको
रंगहरु हर मनभित्र
पोतिएँ पछी,
चाहे त्यो निस्कलंक
साहित्यिक फाँट
किन नहोस् ?
वा राजनीतिक मैदान नै
किन नहोस् ?
अनि....,एउटा सहमतीले
सजिएको घर नै
किन नहोस् ?
अवश्य नै बेमेलका घाउहरु
पाक्न थाल्दछन्,
र,पिपका गन्धहरु भरिँदै
हर स्वच्छ नाखहरुमा
दुर्गन्धका धुँवाहरुले
दुर्गन्धित गर्न थाल्दछन्
हो....यसरी बेमेल,
र असहमतीमा
डग्मगिन थाल्दछन्
एकताका पाईलाहरु ।
हुनसक्छ,बिचारहरुमा
कसैको तुलो,
कसैको मानो,
कसैको पाथी अनि....,
कसैको नगण्य तौलका
सहि , बेसहि सोंचहरु ,
तर....असल,सहि सोंच
तुलोकै परीमाणमा किन नहुन् ?
स्वीकार्य सबैको
यसैमा हुनुपर्छ,
तब....बैचारिक असमझदारिका
काँडाहरु स्वत:
मासिँदै जान्छन्
बेमेलका खाटाहरु
सुक्दै जान्छन्
अनि मात्र .......,
सम्भावना बन्न थाल्दछ
ऐक्यबद्धताको।
ब्रिहत चित्त दुखाइेका
असमझदारी भन्दा
न्युन परीमाणको
सहि समझदारी नै
बैचारिक मेलहरुको
लक्षण हो ।
त्यसैले.....,
परीमाणलाई भन्दा परीणामलाई
हरकोहिले स्थान दिएमा
बैचारिक बिभेद र
असहमतीमा पनि सम्झौताको पुल
जोडिन सक्छ
त्यस्तै ...........,
असरल्ल छरिएका बेमेलहरु
एउटै बिन्दुमा समेटिन सक्छ
बस्..... बैचारिक दृष्टिकोणहरु
न्युन हुन् केवल सटिक र सहि हुन् ........./
रचना -जुलाइे/ २२ /१२
0 comments:
Post a Comment