(कबिता )

  "एकिभूतको बाटोमा लम्कौँ " आचार्य प्रभा


सारा मथिंगलका नशा,नशामा
बिस्मात र बिद्रोहका रङहरु
नपोतौं , किनकी .......
सहि समय चिप्लिरहेछ
अद्रिश्य भएर ।
एउटै थलोका हामी
किन बैमनष्यताको आगोमा
सल्किरहेछौँ ?
दुई कदम पराइेभुमिमा
टेकेर त हेरौँ ?
अनि....आभास हुनेछ,
एकापसको लुछाचुँडीको ।
समय गतिशिल भएर
बहिरहेछ,
हामी भने त्यही सोंच,
त्यही बिचारमा अडिग भइेरहेछौँ
बिचारहरुलाई छिन्न भिन्न बनाएर
मनलाई बिभाजन नगरौं
किनकी .......सहि सम्बन्ध
धमिलिइे रहेछ
पराइे बनेर ।
एउटै भूमिका हामी
किन प्रतिगामी बनेर
निशाना ताकिरहेछौं ?
मनलाई नौलो भुमिमा
समर्पित गरेर हेरौँ
अनि आफ्नोपनको महशुस
हुनेछ ।
एउटै मुटु,एउटै रगत
अनि....... एउटै सन्तानको
अर्थको,
त्यसैले.....अब बिगतका
तिता अनुभव बिर्सिएर
एकिभूतको बाटोमा लम्कौँ
उही चन्द्र,सूर्य ध्वजालाई
फर्फराएर ........../

रचना -१६/ १/ २०६२